Beertjesmuts en sjaal.

Eindelijk nog eens gehaakt ook. Ik was vergeten hoe geestig dat wel was. De dochter is mijn haaksels helaas ontgroeid maar er is nu ook de zoon en die is nog te klein om te protesteren ( alhoewel). Het kind had geeneens een sjaal zeg, reden genoeg om de haakpen nog eens ter hand te nemen. Want een sjaal zonder bijpassende muts is natuurlijk ook geen doen. 

Kastje voor Castor.

Alweer een toevalstreffer dit kastje. Ik vroeg het lief een kastje op te halen in de ecoshop voor een klant en hij zag er dit kastje staan en bracht het dan maar mee.
Ik schilderde het in hetzelfde kleur als Castor's stoel met een oranje accent dat ook terug komt in zijn behang en bed.

Nasa goes arty.

Soms ( eigenlijk altijd) moet je de dingen niet zoeken maar kom je ze gewoon tegen. Castor zijn kamer kon nog een mooie poster verdragen maar een zoektocht op het net en in kringwinkels leverde niet meteen iets op.
Tot het lief dit zag: http://www.jpl.nasa.gov/visions-of-the-future/
Posters van nasa, gratis te downloaden nog wel. Toegegeven, het zijn niet allemaal pareltjes maar er zijn toch een paar schoontjes bij. En aangezien Castor maar een kleine kamer heeft had hij er toch maar 1 van doen.
We kozen ( naar mijn mening) de schoonste uit, het lief liet die printen, we zochten en vonden ( ach dus toch) een kader in de kringwinkel, et voila, ne schone poster se.
De nerd- en kunstwereld verenigd! Just gelijk wij! Jui'kes!

De voederstoel die dan maar voorleesstoel werd.

Een jaar geleden kocht ik een stoel. Eigenlijk feitelijk het allereerste dat ik kocht, of toch tenminste zag, en later toch kocht, voor Castor. Het plan was dus om die stoel te schilderen om Castor in zijn eigen kamertje te kunnen voeden. Maar maar maar... De stoel bleef staan. Ik ontzag me het vele werk. Zo'n spijlenstoel helemaal afschuren met de hand, aangezien mijn schuurmachine daar niet bij kan, dat was me precies toch wat te veel. Een jaar lang stond de stoel overal hopeloos in de weg. En nu ik eindelijk, na de verbouwing, mijn atelier weer wat aan het vrij maken ben stond de stoel nog steeds in de weg. Maar nu was de courage er blijkbaar wel. En eerlijk, 't viel al bij al nog mee dat vele schuurwerk. 

De nachtvoedingen zijn ondertussen al een hele tijd voorbij maar hé, ik ga daar ook geweldig kunnen in voorlezen zulle! Dus eigenlijk is die stoel just op tijd klaar é, te vroeg zelfs want voorlezen voor Castor dat is nu toch ook nog niet voor meteen aangezien hij de boekjes nog liever opeet dan te kijken naar de prentjes. 

Slaapkamer Castor.

Ondertussen al een tijdje klaar maar nog geen tijd gehad om er een berichtje over te schrijven, de kamer van Castor.
De kleinste slaapkamer van het huis voor de kleinste jongen van het huis. Hij heeft gelukkig nog niet veel nodig. Hij heeft een grote kast en een bed. Er staat ook een stoel omdat het anders wel héél leeg was. Eigenlijk hadden we een grote voederstoel voorzien maar die heeft zijn weg precies nog niet gevonden naar de kamer en zal dat misschien ook niet meer doen, ik weet het niet.
Misschien moet ik maar op zoek naar nog een kastje om de kamer wat te vullen en aan te kleden.. kwestie dat we weer iets hebben om naar uit te kijken op onze vele kringwinkeltochten.

De kamer dus, waarvan 1 muur behangen en de rest geschilderd. Toen ik wist dat ik een jongen kreeg ging op zoek naar een mooi papiertje en kwam ik terecht bij bora illustraties. Ik was meteen verkocht en helemaal gek van het viking behang. Ik vroeg een paar staaltjes aan en was bij ontvangst nog meer onder de indruk. Mooie kwaliteit!
Mare was meteen mee met mijn vikingverhaal. Het lief had wat meer overtuiging nodig. Die was meer onder de indruk van het groentetuin verhaal... wie hem kent zal dat logisch vinden.
Helaas voor het lief... maar vikingen werden het! Helemaal stoer!
Ik schilderde de rest van de kamer in het lichtblauw en de deur en het raam in het donkerblauw passend bij het behang.
En uiteraard schilderde ik zelf een vintage bedje met dezelfde vikingen als op het behang.
Alles was net klaar ( buiten dat kastje dat er misschien nog moet komen) vlak voor mijn bevalling dus ik was content.

Castor daarentegen is blijkbaar wat minder content want het slapen in de kamer lukt nog niet zo heel erg goed... Maximum een half uurtje slaapt hij er. Dan wordt hij wakker en heeft hij het zo wat gehad daar. Zijn het de vikingen? Geen idee... Ik troost mezelf met de gedachte dat hij er wel zal aan wennen aan al die stoere mannen en hij er binnenkort graag zal vertoeven.