Chocoladetaart met rode biet zo slecht is dat nog niet.

Ik was niet helemaal zeker van deze want rode biet is echt mijn ding niet. Maar dit recept op de blog van cuisine de clementine verzekerde me dat je de rode bieten echt niet smaakt. En aangezien het lief nog rode bieten over had uit de moestuin en hij vindt dat ik dat echt eens moet eten en ik vind dat hij echt eens wat meer van mijn baksels moet eten kon ik niet anders dan deze eens proberen. En echt hé... ze heeft dus gelijk, je smaakt er niks van! De taart is lekker smeuig en luchtig dankzij de rode biet. Dus voila, weer een nieuw recept bij! 

De woonkamer.

Tis verzekerst al bijna 2 jaar geleden dat ik de zowat schoonste winkel van Roeselare binnenliep om ons secuur uitgekozen behang te gaan kopen. Maar ik moest nog al die tijd wachten op een nieuw parket voor ik foto's kon nemen hé, je begrijpt dat wel. Op een ongeschilderd plintje zal het nu wel niet meer komen dus hupla! Die schoonste winkel van Roeselare aka vida design verkoopt trouwens allerhande schone dingen waaronder de collectie van ferm living en dus ook dit behang. Ik weet al lang niet meer waar ik het voor het eerst zag maar ik zag dit meteen zitten als compromis met het lief ( en hij gelukkig ook, wij kunnen dat gelijk goed zo compromissen sluiten enal). De tijd van frivole bloembehangetjes is namelijk voorbij sinds hij er is. Maar kom, tis niet dat dat nu zo erg is hé als je dit als resultaat ziet. 

Citroencake.

Aan het tempo dat ik hier aan het bakken ben de laatste tijd moet ik misschien overwegen om een nieuwe rubriek op te stellen. Cake van de week, staart naar mijn taart ( mss wat vunzig deze), dessertje na min ertje, zoiets. Ik probeerde al: wortelcake met mascarpone ( zalig, zelfs de kinderen in mijn dochters klas wist ik er mee te overtuigen), broodpudding met chocolade, broodpudding met appel en speculaas ( tip: gebruik geen speculaas van AH want die is echt vunzig), broodpudding met frambozen en witte chocolade, marmercake en wellicht nog een paar andere baksels die ik alweer vergeten ben.
Maar deze week dus citroencake. Makkelijk zat met het recept van libelle lekker. Resultaat: lekker fris, luchtig en lekker.

De groeichambrang.

In ons vorig huis hadden we dit:

Een beetje een kale triestige bedoening eigenlijk feitelijk. 

Maar nuhu, hebben we dit:

De groeichambrang se. Eindelijk is het er van gekomen! 

We spreken er al van van voor de verbouwingen maar nu is em klaar voor gebruik. Tis wel maar tot ne meter negentig hé gastjes dus niet te veel meer groeien, tgaat azo al snel genoeg!

Kastje voor Castor.

Alweer een toevalstreffer dit kastje. Ik vroeg het lief een kastje op te halen in de ecoshop voor een klant en hij zag er dit kastje staan en bracht het dan maar mee.
Ik schilderde het in hetzelfde kleur als Castor's stoel met een oranje accent dat ook terug komt in zijn behang en bed.

De tuin.

Anderen zien bloggen en zelf de fut niet hebben of de woorden niet vinden... ik lees het maar al te vaak en ik heb er zelf ook wel wat last van als ik dat hier zo bezie. Toch al weer wat maandjes geleden dat ik hier nog eens schreef.

Aléhup, laat ons anders eens den hof tonen. Want na de verbouwingen ( waarover ik ooit ook eens ga bloggen, jawel) had die wel wat liefde nodig. En die kreeg hij... dubbel en dik! Mijn lief heeft nogal groene vingers en ik doe trek ook al eens graag een onkruidje uit. Dus de vele bezoekjes en aankopen bij plantencentrawinkels dinges brachten al wat op.
Een kleine inkijk:

Rotstuintje 2

Anemonen.

Primula

korenbloem

Vooraan engels gras, achteraan anemonen

Passiflora

Duizendblad

Den groenselof met serre, aka de speeltuin en mancave van het lief. 

Mijn atelier 

Bloeiende lelie

Zicht op de achterkant van het huis, met de nieuwe uitbouw.

Vijgenboom

Voila se, tis al weer iets. Sinds deze foto's voegden we al weer nieuwe dingen bij zoals een waterlelie dus die is dan voor de volgende keer. 

Nasa goes arty.

Soms ( eigenlijk altijd) moet je de dingen niet zoeken maar kom je ze gewoon tegen. Castor zijn kamer kon nog een mooie poster verdragen maar een zoektocht op het net en in kringwinkels leverde niet meteen iets op.
Tot het lief dit zag: http://www.jpl.nasa.gov/visions-of-the-future/
Posters van nasa, gratis te downloaden nog wel. Toegegeven, het zijn niet allemaal pareltjes maar er zijn toch een paar schoontjes bij. En aangezien Castor maar een kleine kamer heeft had hij er toch maar 1 van doen.
We kozen ( naar mijn mening) de schoonste uit, het lief liet die printen, we zochten en vonden ( ach dus toch) een kader in de kringwinkel, et voila, ne schone poster se.
De nerd- en kunstwereld verenigd! Just gelijk wij! Jui'kes!

De voederstoel die dan maar voorleesstoel werd.

Een jaar geleden kocht ik een stoel. Eigenlijk feitelijk het allereerste dat ik kocht, of toch tenminste zag, en later toch kocht, voor Castor. Het plan was dus om die stoel te schilderen om Castor in zijn eigen kamertje te kunnen voeden. Maar maar maar... De stoel bleef staan. Ik ontzag me het vele werk. Zo'n spijlenstoel helemaal afschuren met de hand, aangezien mijn schuurmachine daar niet bij kan, dat was me precies toch wat te veel. Een jaar lang stond de stoel overal hopeloos in de weg. En nu ik eindelijk, na de verbouwing, mijn atelier weer wat aan het vrij maken ben stond de stoel nog steeds in de weg. Maar nu was de courage er blijkbaar wel. En eerlijk, 't viel al bij al nog mee dat vele schuurwerk. 

De nachtvoedingen zijn ondertussen al een hele tijd voorbij maar hé, ik ga daar ook geweldig kunnen in voorlezen zulle! Dus eigenlijk is die stoel just op tijd klaar é, te vroeg zelfs want voorlezen voor Castor dat is nu toch ook nog niet voor meteen aangezien hij de boekjes nog liever opeet dan te kijken naar de prentjes. 

De winkeltoog aka keukeneiland aka ververstafel aka vitrine aka...

Hier toonde ik hem al eens, onze mega vondst van een winkeltoog. Wij kunnen dat dus hé, een idee hebben van zou dat niet schoon zijn mochten we dat ooit eens vinden en dat dan een paar weken later al vinden. Dat is langs den enen kant geestig om dat te vinden maar langs den anderen kant ook weer niet want dan heb je dat en dan is de leute van de zoektocht al weer over.
Maar goed, we zochten dus en we vonden. Een retro winkeltoog die we wilden gaan gebruiken als keukeneiland in onze nieuwe keuken.

Hij ( de winkeltoog dus) had al een gans leven achter de rug en spendeerde zijn laatste jaren in een vochtige ruimte en vergaarde veel stof. En wellicht gebruikten onze grijze vriendjes hem ook al eens als huizeken.

Hij was dus in desperate need of some tlc. En uiteraard kreeg hij dat van mij! 

Ideaal om onze verzameling emsa en Laplau en andere tentoon te stellen.

En ook ideaal voor onze potten en pannen en momenteel ook als ververstafel voor Castor.
Alweer zot content wij!

Slaapkamer Castor.

Ondertussen al een tijdje klaar maar nog geen tijd gehad om er een berichtje over te schrijven, de kamer van Castor.
De kleinste slaapkamer van het huis voor de kleinste jongen van het huis. Hij heeft gelukkig nog niet veel nodig. Hij heeft een grote kast en een bed. Er staat ook een stoel omdat het anders wel héél leeg was. Eigenlijk hadden we een grote voederstoel voorzien maar die heeft zijn weg precies nog niet gevonden naar de kamer en zal dat misschien ook niet meer doen, ik weet het niet.
Misschien moet ik maar op zoek naar nog een kastje om de kamer wat te vullen en aan te kleden.. kwestie dat we weer iets hebben om naar uit te kijken op onze vele kringwinkeltochten.

De kamer dus, waarvan 1 muur behangen en de rest geschilderd. Toen ik wist dat ik een jongen kreeg ging op zoek naar een mooi papiertje en kwam ik terecht bij bora illustraties. Ik was meteen verkocht en helemaal gek van het viking behang. Ik vroeg een paar staaltjes aan en was bij ontvangst nog meer onder de indruk. Mooie kwaliteit!
Mare was meteen mee met mijn vikingverhaal. Het lief had wat meer overtuiging nodig. Die was meer onder de indruk van het groentetuin verhaal... wie hem kent zal dat logisch vinden.
Helaas voor het lief... maar vikingen werden het! Helemaal stoer!
Ik schilderde de rest van de kamer in het lichtblauw en de deur en het raam in het donkerblauw passend bij het behang.
En uiteraard schilderde ik zelf een vintage bedje met dezelfde vikingen als op het behang.
Alles was net klaar ( buiten dat kastje dat er misschien nog moet komen) vlak voor mijn bevalling dus ik was content.

Castor daarentegen is blijkbaar wat minder content want het slapen in de kamer lukt nog niet zo heel erg goed... Maximum een half uurtje slaapt hij er. Dan wordt hij wakker en heeft hij het zo wat gehad daar. Zijn het de vikingen? Geen idee... Ik troost mezelf met de gedachte dat hij er wel zal aan wennen aan al die stoere mannen en hij er binnenkort graag zal vertoeven.

De badkamer.

Eindelijk klaar, de badkamer. ok, misschien nog ergens een kapstokje ofzo maar dat is toch echt maar een klein detail meer hé. 

Ik koos voor groen om eens niet te vervallen in het blauwe cliché. Ik zag bij vrienden een splinternieuwe groene badkamer en vond dat zo'n warmte uitstralen dat ik dat ook wou. En met die rode vloer kan je ook niet al te veel kanten uit hé. 

De dossierkast kregen we van Bert zijn meme. Een oude kast ,van de spoortwegen waar haar man werkte, die al jaren op zolder stond. De kast zit heel raar in elkaar, we vonden nochtans een label van de maker maar we vermoeden dat er wat aan gewerkt geweest is in de loop der jaren. Niet te min toch een fijn en vooral degelijk ding! En perfect om ons gerief in kwijt te kunnen. Elk zijn lades, ideaal. 

Ik schilderde ze in een degradé van groenen en zo werd de kast het uitgangspunt voor de kleuren van de badkamer. 

Dus duizend maal dank meme voor de mooie kast! 

Schoonbroer installeerde een fantastische verwarming/ handdoekdroger. Zalig ding dat! In de winter droge warme handdoeken, heerlijk zal dat zijn. Dus ook dank u schoonbroer, voor het advies en de installatie!

Later kocht ik een dwaas plastieken douchegordijn met retro bloemen in oranje en geel. Eigenlijk om het lief te plagen en als grap maar hij bleek dat natuurlijk weer schoon te vinden en eigenlijk past het ook perfect. Dus werd geel zowat het vrolijke accent kleur. Terug te vinden in het gordijn, het tapijtje en het verzorgingskussen voor baby. 

'K ben content. Nog van dat! 

Der is een plan!

We gaan dus nog steeds verbouwen. 

Zoals ik toen al meldde hadden we net een architect gevonden. Een architecte eigenlijk. Een oude schoolvriendin van mij zowaar. Een mens moet het niet altijd ver zoeken. Zot hoe oude schoolgenoten nu vanalles en nog wat doen en je daar dus nu handig gebruik kan van maken. 

Sylvie is ook fan van duurzaam bouwen dus leek ze voor ons de logische keuze (Het lief is namelijk duurzaamheidsambtenaar, dat vertelde ik wellicht nog niet, vandaar dus ook de keuze om duurzaam te (ver)bouwen) 

Sylvie tekende voor ons het plan uit en deed al de andere nodige papierwinkeldingen. Der komt wel het één en ander bij kijken bij zo'n verbouwing zo blijkt. We zetten onze handtekening op al die papieren en luisterden naar de uitleg van Sylvie. En nu kan alles wat van start gaan. 

Alles als daar is: de bouwaanvraag indienen, aannemers mailen en prijzen laten maken, prijzen vergelijken, aannemer kiezen,... 

Kijk hoe schone! 

We kozen na wat twijfelen voor een houtskeletbouw en qua buitenafwerking voor zwarte staalplaten van Joris Ide. De details zoals houtsoort voor het schrijnwerk en vloertegels en dergelijke zijn nog  nader te bepalen dus later daarover meer. 

Het belangrijkste is nu dat we weer verder kunnen, er een concreet plan is en de meeste keuzes gemaakt zijn. Oef zeg!

Kringloopvondst update.

Ik schreef een paar dagen geleden over onze kringloopvondst hé. Wel nu, dat blijkt dus wel iets te zijn die vondst. Achteraan die zetel hangt namelijk dit labeltje:

Geen naam, gewoon een ster. Maar dat die ster voor een merknaam zou staan dat leek ons logisch. Dus gingen we op zoek op het net ( ik zeg nu we omdat dat goed klinkt maar eigenlijk was het vooral het lief die op zoek ging. Die blijkt daar geweldig goed in te zijn in dat zoeken op het net.) En wie zoekt die vindt ja ja. 

Die ster blijkt wel degelijk voor iets te staan, voor meubelfabriek de ster uit Gelderland zo blijkt. Meubelfabriek de ster uit Gelderland is in 1935 door K.J.E. Oberman opgericht in Culemborg. In de periode van wederopbouw werd gekozen voor een moderne vormgeving met hoekige vormen. Deze op Scandinavisch design gebaseerde ontwerpen hadden als uniek signatuur afneembare bekleding en beukenhouten romp. ( bron: studiovintage) En dat bleek allemaal te kloppen toen we naar ons nieuw zetelken keken. Dolletjes hé. 

Nog wat zoekwerk leverde ons ook wat inzicht in richprijzen voor zo'n soort zetelkens de dag van vandaag en dat blijkt geen 7,5 euro te zijn. Eerder in de richting van de 500 euroots en dergelijke. 

Om maar te zeggen dat je dus wel degelijk nog vondsten kan doen in de kringloopwinkel. En ok, wij trokken er een dag voor uit maar dat is dan vooral omdat wij dat graag doen. Maar voor hetzelfde geld ( 7,5 euro dus) stap je op een verwaaide dag gewoon je plaatselijke kringwinkel binnen en doe je een big score! 

Of misschien deed je al een big score? Vertel mij ne keer, wat vond jij in de kringloop of  op de rommelmarkt dat later geld bleek waard te zijn? Tis dat ik een beetje nieuwsgierig ben!