De groeichambrang.

In ons vorig huis hadden we dit:

Een beetje een kale triestige bedoening eigenlijk feitelijk. 

Maar nuhu, hebben we dit:

De groeichambrang se. Eindelijk is het er van gekomen! 

We spreken er al van van voor de verbouwingen maar nu is em klaar voor gebruik. Tis wel maar tot ne meter negentig hé gastjes dus niet te veel meer groeien, tgaat azo al snel genoeg!

Kastje voor Castor.

Alweer een toevalstreffer dit kastje. Ik vroeg het lief een kastje op te halen in de ecoshop voor een klant en hij zag er dit kastje staan en bracht het dan maar mee.
Ik schilderde het in hetzelfde kleur als Castor's stoel met een oranje accent dat ook terug komt in zijn behang en bed.

De voederstoel die dan maar voorleesstoel werd.

Een jaar geleden kocht ik een stoel. Eigenlijk feitelijk het allereerste dat ik kocht, of toch tenminste zag, en later toch kocht, voor Castor. Het plan was dus om die stoel te schilderen om Castor in zijn eigen kamertje te kunnen voeden. Maar maar maar... De stoel bleef staan. Ik ontzag me het vele werk. Zo'n spijlenstoel helemaal afschuren met de hand, aangezien mijn schuurmachine daar niet bij kan, dat was me precies toch wat te veel. Een jaar lang stond de stoel overal hopeloos in de weg. En nu ik eindelijk, na de verbouwing, mijn atelier weer wat aan het vrij maken ben stond de stoel nog steeds in de weg. Maar nu was de courage er blijkbaar wel. En eerlijk, 't viel al bij al nog mee dat vele schuurwerk. 

De nachtvoedingen zijn ondertussen al een hele tijd voorbij maar hé, ik ga daar ook geweldig kunnen in voorlezen zulle! Dus eigenlijk is die stoel just op tijd klaar é, te vroeg zelfs want voorlezen voor Castor dat is nu toch ook nog niet voor meteen aangezien hij de boekjes nog liever opeet dan te kijken naar de prentjes. 

Winkeltje in opdracht van de sint.

Het is hier wat stilletjes in het atelier. Schilderen met een baby dat is niet altijd evident. Schilderen in een niet verwarmd en vuil atelier nog iets minder...
Daar hopen we snel verandering in te brengen in dat niet verwarmd en vuil. Hopelijk is onze werkman ook van dat gedacht!

Maar de sint vroeg me wel om een winkeltje te schilderen voor een klein meisje. Dus tijdens de babyslaapjes en op de keukentafel kwam deze tot stand.

Ik en de sint hopen dat ze er blij mee zal zijn. 

Het nieuwe leven van de blauwe kast.

Jaloers zijn op een kast, kan dat?

Wat mij betreft wel!
Toen we verhuisden naar Roeselare kocht ik voor Mare een kleerkast voor haar kamer. Ik schilderde ze blauw en hier aangekomen werd ze in haar kamer gezet.

Na een paar maanden bleek dat de kast toch wat te groot en dominant was voor haar kamer, maar ik liet het even zijn beloop door andere bezigheden. Maar Mare bleef hardnekkig. Ze wou liever rekjes om haar kleren in te leggen. Helaas voor de mama werden dat ikea rekjes en werd de mooi blauwe kast te koop gezet aangezien ze bijna niet gebruikt was.

Maar de kast bleef staan. Er kwam weinig tot geen reactie. Mensen die ze wilden konden ze plots niet meer ophalen,...
De kast werd even vergeten al stond ze behoorlijk in de weg.

Tot er eindelijk iemand mailde die ze graag wou kopen. We brachten ze op hoop van zegen nog eens naar beneden en zetten ze klaar voor de nieuwe eigenaar. En die was op afspraak.
Bij het inladen bleek de kast een nieuwe thuis te krijgen in een B&B in Brugge. Nieuwsgierig als ik ben ging ik uiteraard op zoek. Filemon & Baucis bleek een spiksplinternieuwe B&B te zijn. Daar kreeg de blauwe kast een mooi plaatsje en past ze perfect aan de foto's te zien. Ze komt er helemaal tot haar recht in de kamer met de naam Ovidius.

( foto Filemon & Baucis)

Dus ben je eens in de buurt van Brugge en zoek je nog een sfeervol verblijf ga dan eens hallo zeggen van mij tegen de kast! Het ziet er daar schoon en lekker uit!

( Foto Filemon & Baucis)

( Foto Filemon & Baucis)

Of wie weet, misschien ga ik er zelf wel eens heen!

Van TV-tafel naar verzorgingstafel.

Der is iets klaar, yep echt waar! Tis de verzorgingstafel voor baby. 

Niet gewoon nieuw aangekocht, natuurlijk niet. Dat past niet in ons concept natuurlijk. Nee een oud tv-tafeltje dat ik al jaren meezeul. 

Het tafeltje stond in mijn vorige huis toen ik het kocht. Achtergelaten door Rachel, de vorige eigenaar van het huis. Zo'n typisch tv-tafeltje zoals je ze wel vaker ziet. Ik vind die schoon van vorm dus ik dacht, die doe ik niet meteen weg. 

Het tafeltje deed ooit dienst in mijn vorig atelier als pallettafel, vandaar de olieverfsporen.

Toen ik door had dat ik het nooit zou maken als kunstschilder en ik er eigenlijk na allerlei belevenissen een degout van kreeg bleef het tafeltje ongebruikt achter. 

Het belande uiteindelijk in de voorraad van Karmijn & Kobalt maar niemand leek het zo genegen als ik dus bleef het er staan. 

Bij de verhuis besloot ik toch om het mee te nemen, een tafeltje hier of daar kan altijd wel eens van pas komen. En zo bleek, want we gebruiken het in onze oude keuken om ons koffiemachien op te zetten. 

En nu, nu kreeg het eindelijk na al die jaren zijn broodnodige make-over. Ik schilderde het in tinten groen om in de badkamer te plaatsen als verzorgingstafel voor baby. Het verzorgingskussen past er perfect op, ideaal dus. En onderaan kunnen we nog wat spullen kwijt zoals luiers ( jawel we gaan voor wasbaar, later daarover meer) en wat crèmekes en dergelijke meer. 

Voila, toch al iets dat we van de to do lijst kunnen schrappen. 

Fijne ontdekking: verfstiften!

Ik ga zelden een tekenwinkel binnen. Wellicht iets met mijn studententijd op Sint-Lucas en te veel materiaal moeten kopen voor te veel geld.
Maar een aantal maanden geleden liep ik er toch eens eentje binnen om een prijsaanvraag te doen voor een inkadering.
We hebben er hier in Roeselare namelijk wel een schone, zo'n tekenwinkel exemplaar. De Lucas.
Ik snuisterde er samen met Mare wat rond en kreeg haar enthousiast door het mooie aanbod. Die dag tekende ze heel wat bij elkaar.
Maar ik deed er zelf ook een ontdekking. Verfstiften! Ik nam ze toen niet mee maar ze bleven wel in mijn achterhoofd zitten. Tot nu, nu ik bezig ben met een nieuw projectje waar een fijne afwerking toch wel vandoen is en schilderen en afplakken niet meteen haalbaar is.
De stiften zijn van Liquitex, blijkbaar vooral gekend van hun spuitbussen. Hun paintmarkers zijn dus stiften met acrylverf. Zotjes hé. Ideaal voor het fijnere werk en misschien ook wel een handige tip voor mensen die wel van het fijnere werk houden maar dit met een penseel niet haalbaar zien. Ze zijn verkrijgbaar in 2 diktes namelijk 2 ( ongeveer 4 euro per stuk) of 15 mm ( ongeveer 8 euro per stuk) en ze bestaan in 50 mooie kleuren.
Uitgetest en goedgekeurd! Die koop ik dus zeker en vast nog!

4 funky flavours winkeltje.

Dat mensen zelf creatief op zoek gaan naar patroontjes om op hun bestelde meubeltje te schilderen is fijn om te zien. Deze keer kreeg ik de opdracht om het patroon van een kleedje te verwerken in een winkeltje. Dit schitterend exemplaar van 4 funky flavours:

Toegepast op een houten speelwinkeltje ziet dat er zo uit:

Fijn resultaat, niet? 

Achiel.

Een geboortekado'tje voor kleine Achiel. En klein blijkt hij inderdaad te zijn. Iets vroeger dan verwacht kwam hij blijkbaar in de wereld. Misschien was hij nieuwsgierig of had hij er helemaal zin in ik weet het niet. Maar hij sloeg er zich blijkbaar héél goed door en mocht ondertussen naar huis. Ik moest dus iets vroeger dan verwacht aan de slag voor hem.

Een fijne opdracht want ik had meteen een band met die kleine rakker. Mijn pepe zaliger droeg namelijk dezelfde naam. Mijn fijne opa die ik nog dagelijks mis. Een creatieve ziel, wellicht haal ik mijn interesse van die kant. Een aanwezig persoon, zo ééntje die je nooit meer vergeet! Hoe hij telkens weer met iets bezig was in zijn smisse.

Hoe hij als hij iets schilderde telkens weer teveel verf gebruikte omdat hij dan maar 1 laag moest leggen en dat dus sneller ging ( foei pepe). Hoe hij telkens luid de geur opsnoof als hij op de boerenwegeltjes de koeien voorbij reed en hij daar blijkbaar instant gelukkig van werd ( kak zeg). Hoe hij zijn vrouw verwende met taartjes gewoon zomaar omdat hij haar graag zag. Omdat hij altijd vrolijk was. Omdat er altijd een veelvoud aan snoep te vinden was in de kast en hij ons bij ieder bezoek zei dat we iets mochten nemen uit die kast ( en dat ééntje geentje was). Hoe hij me zoveel had kunnen leren...

Maar wat ik vooral nooit vergeet is hoe hij in mijn moeilijke dagen me telkens vroeg hoe het met me was. Zelfs al waren die dagen in de ogen van de meeste mensen al lang voorbij toch bleef hij het vragen. En dan een dikke knuffel erbovenop. Zo een knuffel waardoor je uren later nog naar zijn parfum rook. Zo een knuffel zou ik graag nog eens krijgen van hem!

Dat ik je mis pepe!

Vreemd hoe je door enkel een naam een band schept met een klein wezentje dat je niet eens kent of ooit te zien zal krijgen. Maar ik ben zeker dat ook deze Achiel een stevige kerel zal worden met veel zin in het leven.

Doopsuiker presentatie Fien.

Laatst mocht ik een koffertje beschilderen naar het geboortekaartje voor een doopsuikerpresentatie. 

De mama mailde me een foto door van het uiteindelijke resultaat.

Ze maakte er een héél mooi geheel van vind ik.

Wil je ook zo'n leuke presentatie en/of geboortekaartje neem dan eens een kijkje op: http://www.paperpigeon.be/

Karmijn & Kobalt helpt de sint een handje.

Of ik het zag zitten om het oude winkeltje van Dana, het winkeltje waar ze zelf als kind mee speelde, onder handen te nemen voor haar kindjes en dit als sint geschenkje. Maar natuurlijk!
Doe maar zei ze, ik vertrouw je.
Die zin, die hoor ik maar al te graag!

En volgende week mag ik er nog ééntje schilderen in opdracht van de sint. 

Spijlenstoelen.

Ze zijn hot and happening de spijlenstoelen. Je ziet ze tegenwoordig overal opduiken. Een vleugje scandinavisch is volgens de vele kranten en tijdschrift artikelen nog steeds trendy en de spijlenstoelen passen daar wel in.

Ik denk dat ik ze voor het eerst zag bij Kif Kef.
In een mooi zacht pastel kleur, in het zwart. Ze kunnen zowat alles hebben.

( bron: www.kifkef.be) 

Tijdens onze big score kringwinkel zeetour vonden we 2 mooie exemplaren. Ze waren zwart en daarvoor duidelijk nog rood geweest.
Na héél wat afbrand- en schuurwerk mocht ik ze in het wit schilderen voor mijn 2 neefjes Sis en Tjienne. Met als versiering 2 paddestoelen zoals op hun geboortekaartje.
Vanaf nu zitten zij in stijl aan de eettafel op een grote mensen stoel!

De KRVN 2

Hoe maak je kenbaar in je nieuwe stad waar je de godganse dag mee bezig bent? Ewel je neemt deel aan een beurs, of een creative event zoals ze het zo schone noemen.
Toen ik hier nog niet woonde ging de eerste editie door van De karavan. Ik en het lief gingen er heen en ik zag dat het goed was. Ik dacht toen ook bij mezelf, ewel als ze nog eens een editie doen zou ik wel ne keer durven meedoen. En zie daar, deel 2 is volgend weekend al en ik ben derbij. Lang geleden dat ik nog eens buitenkwam, alé toch met mijn werk want voor de rest kom ik tegenwoordig wel meer buiten eigenlijk. Maar goed, een beurs dus om mijn werk ne keer te tonen aan die Roeselarenaars.
Of ik er helemaal op mijn plaats zal zijn weet ik niet want het is allemaal nogal design en chique dinges enal, maar goed, we gaan dat wel zien. Ik zal er alvast uitspringen met mijn kleurkens dus das al iets. Of dat goed of slecht zal zijn valt nog af te wachten.
Ik schilderde een kastje speciaal om daar te zetten. Voor de rest moet ik nog eens lief naar mijn klantjes kijken of ik de spullen waar ik momenteel mee bezig ben mag meenemen om daar een weekendje tentoon te stellen. En aangezien ik hoofdzakelijk mega lieve klantjes heb zou dat geen probleem mogen zijn.

Dus wil je ook ne keer komen kijken, voelen, ruiken aan al dat schoon geverfd spul. Of wil je ne keer komen kijken wie ik ben of wil je ne keer komen een babbelke doen met mij dan zou dat zeer aangenaam zijn. Meer zelfs, mocht je tips nodig hebben of om het even wat dan kom je ne keer tot daar en dan kunnen we er ne keer over praten. Gow das toch ook al iets hé, gratis tips. Of kom gewoon af voor de leute en de schone dinges.

Volgend weekend: 4 en 5 oktober. Zuidstraat 22 in Roeselare!
Allen daarheen!

'T is nog eens een winkeltje.

Dat was alweer even geleden, zo'n winkeltje. En ik mocht eens helemaal iets anders doen en net dat is zo leuk hé ne keer iets anders mogen doen. Qua kleuren kreeg ik geel en groen mee en als figuurtje appeltjes. Voor de rest mocht ik mijn ding doen.
Ik ging voor een kleurencombinatie die ik niet zo vaak gebruik maar ben er wel tevreden over. Zo'n vrolijk winkeltje zeg, ik zou daar direct zelf willen gaan kopen!

Het nieuwe atelier: deel 2. En toen was er licht!

Ze zitten er in, de nieuwe ramen en de deur! Zot content ben ik... dat nieuwe atelier krijgt eindelijk wat licht binnen. En wat nog beter is als je binnen zit kan je ook naar buiten kijken, aja dat is toch ook noodzakelijk hé vind ik dan.

Op naar de volgende fase: isoleren, veluxken steken en panelen hangen zodat ik schone muren heb. O joy! 

Winkeltje

Lang geleden dat ik nog eens een winkeltje mocht schilderen. Ze zijn lastig om te doen en ze vragen veel werk maar het resultaat is telkens weer zo schoon dat ik ze met plezier schilder.

De K&K mobiel.

Jaja, het kan hier niet op. Naast het nieuwe huis, het ( ondertussen al niet meer zo nieuwe) lief, het nieuwe logo is er ondertussen ook een nieuwe auto.
En omdat we toch wel wat gezien mogen worden in dit ( ook al nieuwe) straatbeeld hier in Roeselare besloten we om onze nieuwe auto te voorzien van belettering met het Karmijn & Kobalt logo.
Kwestie dat ze weten wat ik doe hé in de nieuwe woonplaats.
(Belettering door: Quickletter)

Over die auto is er trouwens wel nog het één en ander te vertellen. Het is een groene auto! Maar nee zal je nu zeggen, dat is toch duidelijk ne zwarten en uiteraard heb je gelijk. Maar met groen bedoel ik natuurlijk een milieuvriendelijk exemplaar. Een auto op gas, cng zoals ze dat noemen. Die cng staat voor compressed natural gas en is de samengeperste variant van het aardgas die je kent voor gewoon huishoudelijk gebruik. Dus het gas waarmee je kookt en verwarmt. Dit gecomprimeerd gas is opmerdelijk schoner en beter voor het milieu en daarnaast ook nog eens een stuk goedkoper. En wat moet dat dan allemaal niet kosten zo'n speciale groene auto vraag je, wel niet al te zot veel dankzij de verschillende premies om de mens in de straat te overtuigen om er één te kopen. Gow, meer dan 2 vliegen in 1 klap dus! Hoe kom je daar nu bij om dat te kopen zie ik je denken... wel daar zit het lief alweer voor iets tussen. Hij is daar beroepshalve nogal wat mee bezig en is er van overtuigd dat dat de komende jaren de manier is om milieuvriendelijker te gaan rijden.
Voila en wij zijn daar tot nu toe wreed content van. En nu jullie...

Over haan Tuuk en kip Tok.

Dat wij hier de laatste dagen helemaal in de ban zijn van kippen zeg, niet te doen.
In die nieuwe tuin is er plaats genoeg voor beestjes en wat is er handiger dan een paar kippen, aldus het lief. De kippenren werd gereed gemaakt en plots kwam daar een bericht met een voorstel. Een vriend van het lief had in zijn grote beestenboel net een hen ontdekt die 2 kuikentjes rond haar piepen had, of wij die niet wilden hebben aangezien we toch kippen wilden en dat wellicht wel leuk zou zijn voor Mare. Dus nu lopen die hier rond in de spiksplinternieuwe kippenren. En wij, wij staan daar constant naar te kijken gelijk koeien naar een trein want spannend dat dat is dat dierenleven, ge kunt dat niet geloven.

Toeval wil dat ik een hele tijd geleden een boekje vond in de kringloopwinkel met machtig schone illustraties van een haan en een kip. Haan Tuuk en kip Tok. 

Het boekje lag al een tijdje klaar om er eens iets mee te doen als er eens tijd was. Maar aangezien er zelden tijd is leek het me nu de moment om er gewoon tijd voor te maken. Ik nam een bureau'tje en een stoeltje uit mijn voorraad en nu staan die daar dus op te pronken hé. 

Voor wie het graag in zijn bezit wil: stuur een mailtje naar karmijn-kobalt@telenet.be 

Geboortecadeau'tjes.

Baby'tjes, baby'tjes, baby'tjes... ze zijn toch zo schattig! 2 nieuwe exemplaren zijn er bijgekomen in mijn kennisenkring dus was het tijd om cadeau'tjes te maken! Ik moet toegeven dat ik het altijd moeilijk vind om iets te schilderen als cadeau. Ik vraag me iedere keer af of het wel voldoende is, of mensen tevreden zullen zijn of, of, of...
Maar goed, ik waagde het er op.
Ik vond leuke houten kistjes, goed als een soort herinneringsdoos of voor ander gebruik en die beschilderde ik volgens de geboortekaartjes. De mama van Paulien was alvast tevreden nu de mama van Guillaume nog!

Snorrenkast.

Toen ik begon met Karmijn & Kobalt maakte ik vooral eigen creaties. Ik liep constant met kleuren en figuren in mijn hoofd en ik wist bij ieder kastje dat ik zag meteen hoe ik het wou aanpakken. Maar toen kwamen de opdrachten en werd het druk en nog drukker en leek ik enkel nog tijd te hebben om te schilderen wat andere mensen willen. Zo ging mijn eigen creativiteit in een diepe winterslaap. Gelukkig kwam daar de zomer en met die zomer kwam er ook iemand die me zei dat ik weer wat meer mijn eigen ding moest gaan doen.. en hoewel ik niet meer gewoon ben van te luisteren naar iemand deed ik het deze keer wel want ik wist dat hij gelijk had!
Ik wist ook meteen wat ik ging doen, mijn facebookvrienden weten het al lang en zijn mijn gezaag al lang beu maar ik ben dus into snorren. Ik weet ondertussen al lang niet meer hoe het ooit begon maar ondertussen cultiveerde ik mijn liefde voor snorren nogal dus werd het hoog tijd om daar ook eens iets mee te doen voor Karmijn & Kobalt. Snorren op een kast dus. En na een uurtje was de kast verkocht!