The complete make-over van the wc.

Weet je wat de merde is met die make-overs... ik vergeet telkens weer voor-foto's te maken. Maar trust me ons toilet was nogal saai en aan de witte kant. Om niet te zeggen gewoon wit dus.
En aangezien een mens ( lees het lief) daar nogal wat tijd doorbrengt was het tijd om dat eens aan te pakken. Zo eens tussen de soep en de patatten dacht ik maar dat was weer dik misrekend van mijn kant. Want dat is zo klein en onhandig hé zo'n wc vertrek. Maar alégow tis toch gelukt.

Een tijd geleden vonden we een toffe rol behang in de kringloopwinkel voor 35 cent begot. Perfect voor de achterwand van het toilet vond ik. Voor de andere wanden kozen we een schoon groen. Staat schoon bij de reeds aanwezige tegeltjes.
Et voila, de nieuwe oase van rust en scheten is klaar.

Het nieuwe atelier: deel 2. En toen was er licht!

Ze zitten er in, de nieuwe ramen en de deur! Zot content ben ik... dat nieuwe atelier krijgt eindelijk wat licht binnen. En wat nog beter is als je binnen zit kan je ook naar buiten kijken, aja dat is toch ook noodzakelijk hé vind ik dan.

Op naar de volgende fase: isoleren, veluxken steken en panelen hangen zodat ik schone muren heb. O joy! 

Het nieuwe atelier: deel 1.

Der komt beweging in, in de opmaak van dat nieuwe atelier!
Net voor ons vertrek kwam de timmerman nog vlug de nieuwe ramen en de deur leveren.

En vlak na ons verlof schoten we zelf ook in gang. Het atelier heeft namelijk een zoldering die ik graag zou gebruiken om wat voorraad te stockeren dus die moest volledig leeg gehaald worden. Het atelier is een oude meubelmakerij en de timmerman zaliger Jules was blijkbaar een verzamelaar van elk latje of plankje dat nog bruikbaar zou kunnen zijn. 

Een fijn werkje dus. Maar goed, de verzameling ligt bijna zo goed als volledig op het containerpark. Hij zou het niet graag zien de Jules. Maar een kleine troost, we vonden ook een schat! Jules waagde zich blijkbaar ook ooit eens aan een staaltje sculpteren. 

Schoon é. Alé ik vind dat toch schoon en ga dat een plaatske geven in den nieuwen atelier. 

Maar goed: het eindresultaat dan. Een lege zoldering hé. Klaar om deftig aan te pakken met isolatie en misschien een veluxken voor het licht. 

Maar eerst is het dus aan de timmerman om de nieuwe ramen en deur te plaatsen. Timmerman: go! 

De Dordogne.

Dit jaar kozen we om de Dordogne te gaan verkennen. Een streek die niemand uit onze kennissenkring echt kent blijkbaar. Dus dachten we, niet al te toeristisch dat komt goed. Maar blijkbaar was dat toch wat verkeerd gedacht. Logisch ook want er is toch wel het één en ander te zien daar!
Zo dacht ook de prehistorische mens, de Romeinen en al die anderen met hen.
Dus gingen wij en bezochten en bezichtigden wij het één en ander.

En wij besloten: ewel dat is daar schoon in de Dordogne! 

Over verbouwen en de recup keuken.

We gaan verbouwen, yep.
Toen we het huis kochten wisten we het meteen, die oude achterbouw in 3 delen die heeft zijn beste tijd gehad. Jazeker, we kochten een typisch Vlaams huis waar men als keuken een kotje had en men er dan een kotje bijbouwde en daarna nog een kotje en dan nog een hele reeks. Gelukkig vond de bewoonster voor ons dat blijkbaar ook vreselijk en maakte ze al komaf met de meeste kotjes. Rest ons er dus nog 3. Het plan is om die 3 dus af te breken en op de plaats waar er 2 stonden er 1 mooi terug te zetten met wat uitbreiding naar achteren. Snap je? Wellicht niet maar gow ne keer we zo ver zijn zal ik wel nog ne keer een blogske plaatsen waar alles wat duidelijk zal worden.
Die verbouwing is nog niet voor meteen want we zijn nog maar in de voorbereidingsfase van architect zoeken ( al hebben we die ondertussen gevonden) en prijzen vergelijken en dergelijke meer.
Maar het belangrijkste hebben we al, we weten wat we willen en we komen overeen. Geef toe, dat is al heel wat.
Maar goed, in die nieuwe achterbouw moet dus de keuken komen. En omdat ik niet zo into nieuwe keuken ben en dat ook belachelijk duur is zo'n ding gaan we voor een recup keuken. Wat is me dat nu voor raar ding denk je, wel dat is een keuken gemaakt van oude keukenkasten uit de jaren '50 die we de laatste maanden ( en daarvoor ook al een beetje met dank aan mijn wijlen pepe) bij elkaar verzamelden. Die gaan we puzzelgewijs omvormen tot een volwaardige keuken.
Momenteel zien ze er nog zo uit:

En om het helemaal geestig te maken zochten we ook nog een winkeltoog om te gebruiken als keukeneiland. En dat vonden we zowaar:

Eéntje met een geschiedenis dan nog want blijkbaar heeft de pepe van het lief daar nog aangehangen als ware het een toog. Dat deze dus nog tot verhalen zal leiden is onvermijdelijk.

Nog wat werk aan de winkel om er een schoon geheel van te maken en tot een bruikbare keuken om te toveren maar ik zie dat gelijk wel zitten!

Maar eerst afbreken en terug opbouwen en stof en puin en meer van dat.

To be continued dus...

Alain Grée update aka moma's big score.

Hoe het eigenlijk nog zit met die verzameling boekjes van Alain Grée? Ewel vree goe eigenlijk feitelijk. Vorige week deden we weer eens van kringloopwinkeltourken en ik scoorde in de winkel van Zwevegem zowaar 5 boeken tegelijk!

En dat terwijl we eigenlijk op zoek waren naar boekjes van de babysittersclub voor Mare. Het kind was nog niet danig teleurgesteld. Gelukkig stoppen wij niet met 1 kringloopwinkel en vonden we ten allen laatste toch nog een boekje voor haar, oef zeg! Maar ze vatte het al bij al nog goed op, die vondst van mij. Moma's big score noemde ze het, ja ze worden snel groot die kinders. 

Maar alégow, onze boekenkast geraakt ondertussen goed gevuld. En dat staat zo schoon hé al die kleurtjes. 

Sebiet moeten we op zoek naar een grotere boekenkast, want alé ja, tis niet dat ik er al ben hé... met die verzameling.

Winkeltje

Lang geleden dat ik nog eens een winkeltje mocht schilderen. Ze zijn lastig om te doen en ze vragen veel werk maar het resultaat is telkens weer zo schoon dat ik ze met plezier schilder.