Nasa goes arty.

Soms ( eigenlijk altijd) moet je de dingen niet zoeken maar kom je ze gewoon tegen. Castor zijn kamer kon nog een mooie poster verdragen maar een zoektocht op het net en in kringwinkels leverde niet meteen iets op.
Tot het lief dit zag: http://www.jpl.nasa.gov/visions-of-the-future/
Posters van nasa, gratis te downloaden nog wel. Toegegeven, het zijn niet allemaal pareltjes maar er zijn toch een paar schoontjes bij. En aangezien Castor maar een kleine kamer heeft had hij er toch maar 1 van doen.
We kozen ( naar mijn mening) de schoonste uit, het lief liet die printen, we zochten en vonden ( ach dus toch) een kader in de kringwinkel, et voila, ne schone poster se.
De nerd- en kunstwereld verenigd! Just gelijk wij! Jui'kes!

De voederstoel die dan maar voorleesstoel werd.

Een jaar geleden kocht ik een stoel. Eigenlijk feitelijk het allereerste dat ik kocht, of toch tenminste zag, en later toch kocht, voor Castor. Het plan was dus om die stoel te schilderen om Castor in zijn eigen kamertje te kunnen voeden. Maar maar maar... De stoel bleef staan. Ik ontzag me het vele werk. Zo'n spijlenstoel helemaal afschuren met de hand, aangezien mijn schuurmachine daar niet bij kan, dat was me precies toch wat te veel. Een jaar lang stond de stoel overal hopeloos in de weg. En nu ik eindelijk, na de verbouwing, mijn atelier weer wat aan het vrij maken ben stond de stoel nog steeds in de weg. Maar nu was de courage er blijkbaar wel. En eerlijk, 't viel al bij al nog mee dat vele schuurwerk. 

De nachtvoedingen zijn ondertussen al een hele tijd voorbij maar hé, ik ga daar ook geweldig kunnen in voorlezen zulle! Dus eigenlijk is die stoel just op tijd klaar é, te vroeg zelfs want voorlezen voor Castor dat is nu toch ook nog niet voor meteen aangezien hij de boekjes nog liever opeet dan te kijken naar de prentjes. 

Tijd.

Zij en ik en wat tijd voor elkaar, dat is wat we nodig hadden! Omdat er geen tijd genoeg is en je af en toe gewoon tijd moet maken. 

Servies beschilderen @ Het pottenatelier. 

We kwamen er beiden tot rust in het mooie salon sucré van Sabine. We genoten van de lieve ontvangst, het lekkere drankje en de fijne versnapperingen. 

Zelf ook eens tot rust komen of gewoon eens zin in een creatieve namiddag, ga er dan zeker eens heen! 

Winkeltje in opdracht van de sint.

Het is hier wat stilletjes in het atelier. Schilderen met een baby dat is niet altijd evident. Schilderen in een niet verwarmd en vuil atelier nog iets minder...
Daar hopen we snel verandering in te brengen in dat niet verwarmd en vuil. Hopelijk is onze werkman ook van dat gedacht!

Maar de sint vroeg me wel om een winkeltje te schilderen voor een klein meisje. Dus tijdens de babyslaapjes en op de keukentafel kwam deze tot stand.

Ik en de sint hopen dat ze er blij mee zal zijn. 

Post zwangerschapskwaaltjes.

A ge dacht dat dat allemaal voorbij was ne keer dat die baby daaruit is. Bahaha, mis poes dus!

Een kleine bloemlezing van de laatste maanden:
- Tandpijn, ontzenuwing. Ge moet in de congé ne keer een tandarts vinden die u wil helpen. Met driedubbele dank aan de verpleegster die we tegenkwamen in 't kliniek op onze zoektocht die duidelijk met mij inzat en bijna zelf aan het bellen was naar alle tandartsen.
- Oogontsteking: oogdruppels, oogzalf, dubbele checkup. En alst terug komt toch ne keer checken op reuma... U zegt?
- Haaruitval. Haar overal... Neen mijn zoon heeft nog geen schaamhaar.. tis mijn hoofdhaar die zich daar ook al genesteld heeft begot.
- Tandpijn deel 2, ontzenuwing 2. Tvoordeel is dat ik al weet wat me te wachten staat. Ondertussen nieuwe tandarts genomen. Weer iets waarvoor ik gewoon hier in Roeselare terecht kan.
- Nu nog mijn vel ne keer laten bekijken. Ondertussen ben ik een ware vlekkenkampioen.

En dan hoop ik dat ik het zowat gehad heb. Maar goed, zo'n 10 jaarse checkup is misschien nog wel iets. Op naar de volgende 10?

Een beetje weg.

Heel blij dat ik mag genieten met en van hen! 

Rust, schoonheid.

Vlakbij maar toch een beetje weg. 

Weekendje Hervelingen nov. '15

De winkeltoog aka keukeneiland aka ververstafel aka vitrine aka...

Hier toonde ik hem al eens, onze mega vondst van een winkeltoog. Wij kunnen dat dus hé, een idee hebben van zou dat niet schoon zijn mochten we dat ooit eens vinden en dat dan een paar weken later al vinden. Dat is langs den enen kant geestig om dat te vinden maar langs den anderen kant ook weer niet want dan heb je dat en dan is de leute van de zoektocht al weer over.
Maar goed, we zochten dus en we vonden. Een retro winkeltoog die we wilden gaan gebruiken als keukeneiland in onze nieuwe keuken.

Hij ( de winkeltoog dus) had al een gans leven achter de rug en spendeerde zijn laatste jaren in een vochtige ruimte en vergaarde veel stof. En wellicht gebruikten onze grijze vriendjes hem ook al eens als huizeken.

Hij was dus in desperate need of some tlc. En uiteraard kreeg hij dat van mij! 

Ideaal om onze verzameling emsa en Laplau en andere tentoon te stellen.

En ook ideaal voor onze potten en pannen en momenteel ook als ververstafel voor Castor.
Alweer zot content wij!